Τετάρτη 9 Απριλίου 2008

Παιχνιδάκι!

Μετά από πρόσκληση της Artanis και του turigr θα παίξω και εγώ το πρώτο μου παιχνιδάκι σαν καλό κοριτσάκι!

1. Γιατί κλαις;
Και ποιος σου είπε ότι κλαίω? Συνήθως απλά δακρύζω! Η κλαίω σε εξαιρετικές περιπτώσεις που δεν θέλω να τις θυμηθώ γιατί θα βάλλω πάλι τα κλάματα! Α και όταν διαβάζω αυτά που μου γράφει το κοριτσάκι μου!

2. Γιατί δεν κλαις;
Είπαμε απλά δεν θέλω! Ακούγεται εγωιστικό! Αλλά δεν μου αρέσει να δείχνω τα αδύναμα σημεία μου! Προτιμώ να γελάω!

3. Που είναι ο βάλτος;
Εκεί που ζω όταν γίνομαι βατράχι! Αλλά δεν σας λέω που για να μην με ενοχλείτε!

4. Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
Μάλλον εγώ!

5. Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
Μέσα μου και στα βιβλία μου!

6. Περιφρονείς κάτι;
Τους ανθρώπους που δεν είδαν ποτέ την ζωή έτσι όπως είναι!

7. Θα ερωτευόσουν για πάντα;
Μέχρι στιγμής είμαι ερωτευμένη σε όλη μου την μικρή ζωή με έναν άνθρωπο! Τώρα το "πάντα" είναι μακριά!

8. Γιατί πουλιούνται τα “έργα τέχνης”;
Για να αγοράζονται! (Με προβληματίζουν λίγο τα εισαγωγικά! Αλλά τεσπα!)

9. Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση;
Α όχι! Όποιος τα έβαλε κάποιο λόγο θα είχε!

10. Do you remember revolution;
Όχι αλλά ανυπομονώ!

11. Θα ανέβαινες σ’ ένα βουνό, αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου;
Θέλετε να πείτε κάτι για εμένα και για την τρέλα που πάει στα βουνά?

12. Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ΄τον πάγο;
Δεν θα σκότωνα ποτέ τον παππού μου! Ούτε αυτόν που ζει ούτε τον άλλο που πέθανε! Τους αγαπάω και τους δυο πολύ!

13. Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
Τη ζωή αν θες να την κερδίσεις πρέπει να την κοιτάς κατάματα!

14. Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, εάν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το νόμο;
Και ποιος μου το δίνει αυτό το δικαίωμα! Η ζωή είναι πολύτιμη και εγώ μικρή για να κάνω κάτι τέτοιο!

15. …
Μην πάει ο νους σας στο πονηρό!

16. Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα από την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν θα σας συλλάβουν;
Έ? Τι άκυρο είναι αυτό?

17. Θα σκότωνες τον Μπους, αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ;
Πολύ δελεαστική η προσφορά αλλά δεν νομίζω ότι θα άλλαζε κάτι!

18. Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια, αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια;
Δεν μπορώ να δω τα δόντια μου, για να σου πω αν βλέπω αστέρια! Οποτε προτιμω να τα δείχνω στην οδοντίατρό μου!

19. Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
Και η φίλη μου με τι θα ασχολούνταν μετά αν δεν είχε εμένα να της λέω τα προβλήματα μου?

Επίσεις θέλω να καλέσω σε αυτο το παιχνιδάκι τον Bασίλειος , τον hfaistwnas , τον g for george και την xrysfish.

Πέμπτη 3 Απριλίου 2008

βοηθεια!

Θέλω βοήθεια! Μήπως ξέρετε πως μπορώ να βάλλω τραγούδι η βίντεο στο ποστ?

7+1...

Με πολύ δυσκολία αποφάσισα να γράψω αυτό το ποστ! Ήθελα από καιρό να το γράψω αλλά επειδή γενικά δεν μπορώ να πολύ εκφράζω τα "προσωπικά" μου(=ελπίδες, φοβίες...) ίσως δεν βγει αυτό που θέλω και θα πρέπει να δείξετε κατανόηση!

7+1...
7+1 μέρες για τα γενέθλια μου! Ε θα μου πείτε και τι έγινε? Τίποτα δεν έγινε αλλά φοβάμαι! Φοβάμαι πολύ!

Γίνομαι 17 χρονών! Πάντα πίστευα πως όταν κάποιος είναι στα 17 του είναι πολύ μεγάλος! Και ότι αυτή η ηλικία θα αργήσει πολύ για εμένα! Αλλά ήρθε και εγώ δεν είμαι τοοοοοσοο μεγάλη! Μέχρι τα 16 μου ένιωθα κοριτσάκι! Τώρα δεν ξέρω σαν κάτι να άλλαξε! Πάντως φοβάμαι!

Ίσως φταίνε οι Πανελλήνιες που όσο και να μην πεις έχω ψιλοαγχωθεί! Ίσως νιώθω να αναλαμβάνω πολλές ευθύνες! Γιατί τώρα θα τις αναλάβω όλες? Όχι! Και δεν είναι ότι είμαι ανεύθυνη ή ότι μέχρι τώρα δεν είχα πολλές ευθύνες! Αλλά τώρα νιώθω κάπως αλλιώς! ΦΟΒΑΜΑΙ!

Δεν το έχω ξαναπάθει ποτέ! Πάντα ζούσα την ηλικία μου! Όταν τα άλλα κορίτσια ήθελαν να είναι 10 χρόνια μεγαλύτερες για να τις προσέξει κάποιος, εμένα δεν με ένοιαζε! Τόσο ήμουνα και σε όποιον άρεσα! Δεν άξιζα λιγότερο από κάποια άλλη!

Όταν ακούω συμμαθητές μου να λένε πως θα ήθελαν να είναι στο γυμνάσιο, ή ότι δεν θέλουν να τελειώσει το λύκειο, εμένα δεν με νοιάζει γιατί έχω αποφασίσει ότι θέλω να ζω το παρόν και ότι είναι να έρθει ας έρθει!! Αλλά τώρα φοβάμαι!

Είπα δεν θα είναι τίποτα και θα το ξεπεράσω! Αλλά δεν! Λέω θα κάνω ένα μεγάλο πάρτι μιας και δεν έκανα πέρσι, θα γίνει χαμός, θα περάσουμε πολύ καλά και θα ξεχαστώ και εγώ! Αλλά δεν ξεχάστηκα! Ίσα ίσα που έγινα χειρότερα! Αγχώθηκαν και για το πάρτι!

Τι να κάνω????

(Έψαξα πολύ αλλα δεν μπόρεσα να βρω το τραγούδι γι'αυτο θα βάλλω μόνο τους στίχους!)

Ο ανθρωπάκος-Τάνια Τσανακλίδου

Είμαι φτωχός κουρασμένος σκυφτός ανθρωπάκος,
των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος.
Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.
Μία ζωή με κρατάν, με κουνάν μ’ ένα σπάγγο.
Λόγια, σχολειά, μέρα νύχτα δουλειά και στον πάγκο.
Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.
Όπου χαρά πρώτη-πρώτη σειρά κάποιος κλέφτης.
Κι όποιο κακό κάνει τ' αφεντικό, εγώ είμ' ο φταίχτης.
Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.